Zaawansowane

PaperZD

Buduj animację postaci 2D w PaperZD, po prostu o nią prosząc: flipbooki z arkusza sprite'ów, źródła animacji, Animation Blueprinty, maszyny stanów, postacie grywalne i sprawdzenie w grze.

PaperZD od Critical Failure Studio to system animacji, którego używa większość gier w Paper2D: grafy animacji i maszyny stanów dla postaci opartych na flipbookach. Jest darmowy na Fab i na GitHub.

Z rozszerzeniem PaperZD Ultimate Engine CoPilot buduje te układy za Ciebie, od arkusza sprite’ów do postaci, która chodzi i atakuje w grze.

Rozszerzenie przetestowano z PaperZD 2.2.4 na Unreal Engine 5.7.

Czego potrzebujesz

PaperZD, zainstalowany i włączony w Twoim projekcie. Korzysta z wtyczki Paper2D od Unreal, którą PaperZD włącza razem ze sobą.
Arkusz sprite’ów dla Twojej postaci albo istniejące flipbooki.

Do tego Ultimate Engine CoPilot z włączonym rozszerzeniem PaperZD.

Bez PaperZD rozszerzenie nie robi nic szkodliwego. Każde narzędzie PaperZD odpowiada jedną wiadomością, która mówi, czy wtyczka jest zainstalowana, włączona i załadowana oraz co zrobić dalej.

Konfiguracja

Zainstaluj PaperZD z Fab lub GitHub i włącz go w swoim projekcie. Uruchom ponownie edytor, jeśli Unreal o to poprosi.
W CoPilot otwórz Ustawienia > Rozszerzenia i włącz PaperZD. Domyślnie jest wyłączone.
Poproś AI o sprawdzenie statusu PaperZD. Poinformuje, czy znaleziono PaperZD, a jeśli nie, czego brakuje.

O co możesz poprosić

“Oto arkusz sprite’ów mojego rycerza, 6 kolumn na 13 wierszy. Zrób flipbooki idle, walk i attack w czterech kierunkach i skonfiguruj dla niego PaperZD.”
“Dodaj maszynę stanów ze stanami Idle, Walk i Attack. Walk, gdy postać się porusza, powrót do Idle, gdy się zatrzyma, a Attack odtwarza się raz i wraca do Idle.”
“Spraw, żeby animacje były skierowane w stronę, w którą porusza się postać.”
“Zrób grywalną postać, która porusza się klawiszami WASD i atakuje spacją, z kamerą za nią oraz trybem gry, który ją tworzy.”
“Dodaj dźwięk kroków do animacji walk.”
“Przełącz postać na czerwoną paletę, gdy gra jest uruchomiona.”

Za tymi prośbami AI potrafi:

Pociąć arkusz sprite’ów na animacje. Jedno wywołanie zamienia arkusz w sprite’y, flipbooki, sekwencje animacji, źródło animacji i Animation Blueprint. Animacje z kilkoma kierunkami stają się jedną sekwencją wielokierunkową.
Zbudować graf animacji. Węzły odtwarzania sekwencji, maszyny stanów, kierunku, slotu nadpisania, wyboru według bool, liczby lub enum, losowego odtwarzacza i animacji w pamięci podręcznej, oraz połączyć je.
Budować maszyny stanów. Stany, conduity i skoki, z przejściami uruchamianymi przez zmienną, po zakończeniu bieżącej animacji, zawsze lub nigdy, z priorytetem i opcjonalną sekwencją przejściową.
Dodawać notify. Własne zdarzenia, dźwięki i efekty Niagara lub cząsteczkowe na osi czasu, przy czym własne notify stają się funkcjami, które możesz uzupełnić.
Dodawać skórki. Zastępcze flipbooki dla każdej animacji, na stroje lub zmiany palety, stosowane podczas działania gry.
Tworzyć postacie. Nową postać PaperZD sterowaną przez Animation Blueprint albo podpiąć istniejącego aktora. Może też dodać ścieżkę PaperZD do Level Sequence.
Sprawdzać w grze. Odczytać, która sekwencja jest odtwarzana, jak daleko zaszła i jakie są wartości zmiennych animacji, a także odtworzyć, zatrzymać lub przeskoczyć do animacji, aby ręcznie przetestować przejście.

Błędy, których unika

PaperZD ma kilka pułapek, które kompilują się bez zarzutu i mimo to nic nie robią. AI je zna:

Reguła nowego przejścia to “never”, dopóki jej nie ustawisz, więc postać nigdy nie wyszłaby z Idle.
Zmienna, którą czyta reguła, musi być gdzieś zapisywana, zwykle w ticku Animation Blueprinta. Czysta kompilacja nie dowodzi, że reguła kiedykolwiek się zmienia, więc AI sprawdza to w grze.
Sekwencja odtwarza się tylko w Animation Blueprincie ze swojego źródła animacji, więc AI trzyma zasoby każdej postaci razem.
Stany i przejścia kompiluje się jednym zbiorem na końcu grupy edycji, a nie po każdej z nich.
Siatka arkusza sprite’ów jest czytana od lewej do prawej, od góry, więc AI liczy komórki tak samo jak PaperZD.

Wskazówki i triki

Pochodzą z budowania małej grywalnej wioski z PaperZD i CoPilot: bohater, wieśniak, szkieletowi przeciwnicy i wędrujące wilki. Przetestowano z PaperZD 2.2.4 na Unreal Engine 5.7.

Trzy najważniejsze:

Powiedz AI, jaki jest prawdziwy układ wierszy Twojego arkusza. Numeruj wiersze od 0, powiedz, które wiersze są animacjami, a który jest czymś innym, i otwórz pierwszą klatkę każdego flipbooka, żeby to sprawdzić.
Nigdy nie obracaj aktora. Flipbook to płaska karta, więc kierunek musi wynikać z tego, która animacja się odtwarza, a nie z obracania aktora.
Nie ufaj czystej kompilacji. Poproś o test w grze, który zgłasza bieżącą animację i jej zmienne.

Opisz arkusz dokładnie

AI nie widzi, który wiersz Twojego arkusza zawiera którą animację. Musisz mu to powiedzieć.

Arkusz wyeksportowany z PixelLab ma 6 kolumn i 13 wierszy komórek 92 pikseli, z czterema kierunkami w każdej animacji w kolejności południe, zachód, wschód, północ. Wiersz 0 to wiersz póz obrotowych, a nie animacja.
Eksport zawiera plik układu, który wymienia, który wiersz zawiera którą animację. Użyj go. Kolejność różni się między postaciami: w wiosce bohater i mag mieli walk jako pierwszy, szkielet attack jako pierwszy, a wilk idle jako pierwszy.
Licz od 0 i nazwij wiersz obrotów. W jednej sesji prompt mówił “wiersze od 1 do 4 to walk”. AI liczyło od 1, więc każda animacja była przesunięta o jeden wiersz, a bohater patrzył w złą stronę.

Zapisz wiersze w ten sposób:

Każdy arkusz ma 6 kolumn na 13 wierszy komórek 92 pikseli. Numeruj wiersze od 0. Wiersz 0 to wiersz obrotów, pomiń go. Wiersze od 1 do 4 to walk (południe, zachód, wschód, północ, 6 klatek), wiersze od 5 do 8 to attack, wiersze od 9 do 12 to idle (4 klatki).

Ustawienia, które mają znaczenie

Pixel art włączony. Tekstury używają filtrowania nearest i nie mają mipów, dzięki czemu piksele pozostają ostre.
Pivot na środku u dołu. Stopy zostają w tym samym miejscu w każdej klatce.
Klatki na sekundę. Poproś o prędkości, jakich chcesz. AI użyło 15 dla wszystkiego, co zapętlało 4-klatkowe idle w około ćwierć sekundy. Idle 6, walk 12 i attack 14 wyglądały dobrze.
Kolejność kierunków. Sekwencja wielokierunkowa biegnie zgodnie z ruchem wskazówek zegara od góry: północ, wschód, południe, zachód.
Wartości na umieszczonym aktorze wygrywają. Cooldown lub prędkość ustawione na aktorze na poziomie mają pierwszeństwo przed wartością domyślną z Blueprinta, więc gdy zmiana wydaje się nic nie robić, sprawdź umieszczone kopie.

Utrzymaj sprite skierowany do kamery

Ten układ powstrzymał sprite przed obracaniem się, przechylaniem lub ustawianiem bokiem:

Wyłącz obrót aktora. Controller yaw wyłączone, orient rotation to movement wyłączone, controller desired rotation wyłączone. Pozostawione włączone sprawiają, że karta obraca się z aktorem i może ustawić się bokiem.
Twórz z yaw 0. Yaw przy tworzeniu równy 180 sprawia, że karta odchyla się od kamery ustawionej na stałe w świecie.
Przymocuj spring arm do świata. Pawn control rotation wyłączone, dziedziczenie pitch, yaw i roll wyłączone, test kolizji wyłączony. Pitch -40 i yaw -90 zadziałały.
Przechyl kartę raz. Gdy kamera patrzy w dół pod kątem 40 stopni, nadaj spritowi roll -40 i podnieś go tak, aby stopy dotykały podłogi.
Poruszaj się w osiach świata, a nie wzdłuż wektora forward ani right aktora.
Pokaż kierunek przez Set Directionality. Podaj mu zmienną Vector2D o nazwie Facing. Zapisuj Facing w każdym ticku na podstawie prędkości i zachowaj ostatnią wartość, gdy postać się zatrzyma.

Przy tej kamerze klawisze są przypisane tak:

D porusza wzdłuż +X, Facing (1, 0).
W porusza wzdłuż -Y, Facing (0, 1).
A porusza wzdłuż -X, Facing (-1, 0).
S porusza wzdłuż +Y, Facing (0, -1).

Jeśli lewo i prawo albo góra i dół wychodzą zamienione, odwróć znak tej części Facing. Nie obracaj aktora, żeby to skompensować.

Przetestuj to w grze

Przejście nic nie robi, dopóki jego reguła nie może się zmienić. Nowa reguła to “never”, a reguła czytająca zmienną potrzebuje czegoś, co tę zmienną zapisuje, zwykle ticka Animation Blueprinta. Poproś o test w grze, który zgłasza bieżącą animację.
Nadaj Facing wartość początkową. Jest zapisywane tylko wtedy, gdy postać się porusza, więc atak przed pierwszym krokiem odczyta zero. Domyślna wartość południe to naprawia.
Niech bohater patrzy na cel. Jeśli atak ma trafić coś z boku, poproś AI, aby przed zamachem ustawiło Facing w stronę najbliższego przeciwnika.

Prawdziwa sesja

Klip collab zbudowano w czterech promptach w czacie CoPilot, z agentem Claude Code. AI samo uruchamiało testy w grze i naprawiało to, co znalazło. Czasy pochodzą z jednej maszyny.

Dwie postacie zaimportowane, z maszynami stanów idle, walk i attack: około 2,5 minuty.
Grywalny bohater (WASD do poruszania, spacja do ataku), kamera ze spring armem, tryb gry i wieśniak chodzący między trzema punktami: około 7 minut.
Szkieletowy przeciwnik, który goni i atakuje, punkty życia i licznik zdrowia na ekranie: około 7 minut.
Wędrujące wilki, zbieralne zioła i licznik ziół: około 7 minut.

Wygląd to osobne zadanie

AI buduje animację i rozgrywkę. Wygląd klipu ustawiono na poziomie, a nie przez AI:

Ciepłe światło słońca i latarni.
Bloom, winieta i płytka głębia ostrości dla efektu tilt-shift.
Nieoświetlany materiał emisyjny na postaciach.

Zacznij od nieoświetlanego materiału i stałej ekspozycji. Strojenie ekspozycji na oko przez wiele rund kosztowało więcej czasu, niż dało.

Ograniczenia

AI nie wie, którą animację zawiera każdy wiersz Twojego arkusza. Musisz mu to powiedzieć.
Przeciwnicy idą prosto na bohatera, bez wyszukiwania ścieżki wokół przedmiotów.
Przy dokładnie 45 stopniach dwie osie remisują i animacja wybiera wschód.
Zdrowie zatrzymuje się na 0. Nic innego się nie dzieje, dopóki nie poprosisz o śmierć.
Nie udało się odczytać stanu animacji w środku przytrzymanego klawisza i AI powiedziało o tym zamiast zgadywać.

Uprawnienia

Odczyt jest swobodny: sprawdzanie assetu, grafu lub działającej animacji nigdy nie pyta. Zmiany podlegają Twojemu ustawieniu Zapytaj przed edycją lub Automatyczna edycja, tak jak każde inne narzędzie.

Jak to działa

Brak powiązania między wtyczkami. Rozszerzenie sięga do PaperZD wyłącznie przez refleksję, więc Ultimate Engine CoPilot buduje się i działa tak samo z zainstalowanym PaperZD i bez niego, a rozszerzenie działa dalej z wersjami PaperZD o tym samym projekcie. Jeśli aktualizacja zmieni jakąś nazwę, narzędzie wskaże brakujące pole zamiast zgadywać.
Wszędzie naraz. Narzędzia działają w czacie CoPilot, w zewnętrznych klientach MCP, takich jak Claude Code i Cursor, oraz w agentach programistycznych. Zobacz Integracja MCP.
39 narzędzi. Narzędzia do tworzenia, inspekcji i pracy w grze dla źródeł, sekwencji, notify, skórek, Animation Blueprintów, grafów, maszyn stanów, postaci i Sequencera.

Zobacz Rozszerzenia, aby dowiedzieć się, jak działają rozszerzenia, oraz Testowanie w grze, aby dowiedzieć się, jak AI sprawdza działającą grę.